Tijdelijke tentoonstellingen

In de grote zaal is momenteel een expositie te zien rond de Heilooër kunstenaar Edelbertus Harder.

De schilderijen van Elbertus Harder en tijdgenoten vormen meer dan een kunstexpositie. Het zijn tastbare beelden van de tijd van toen. De aquarellen laten de kijker bijvoorbeeld zien hoe de Witte Kerk eruit zag in de ogen van Harder, wat het nog interessanter maakt als je weet dat hij organist was in diezelfde Witte Kerk.

 “De tijd was stil, er raasden nog geen auto’s langs het Noord-Hollands kanaal. Wél fietsers, die moesten omgaan met de frustratie dat je altijd wind tegen had, heen én terug”, schetste Harders kleinzoon Johan Dekkers tijdens de opening van de tentoonstelling. “Het werk van hem en zijn tijdgenoten was vaak realistisch. Ze schilderden wat ze zagen: koeien in de wei, de kerk van Heiloo, of de duinen richting Egmond. Omdat fotografie nog niet zo toegankelijk was en al helemaal niet in kleur, zijn deze schilderijen een waardevolle bron om te zien hoe Heiloo er vroeger uitzag.”

De veelzijdige Elbertus was de jongste uit een gezin van zes kinderen. Zijn vader had een schildersbedrijf en net als de andere zonen werkte hij mee in het bedrijf. Ondertussen haalde hij de ene na de andere onderwijsakte. Rond 1913 ging hij op de Nijverheidsschool werken als tekenleraar. Hij trouwde met ‘het mooiste meisje van de klas’ en samen kregen ze vier kinderen. Harder was toen al werkzaam op de Ambachtsschool.

Een van zijn hobby’s was fotografie, hij ontwikkelde zijn foto’s zelf. Ergens tussen 1926 en 1932 werd Harder organist in de Witte Kerk. Dat zou hij blijven tot de verbouwing in 1964, toen er ook een nieuw orgel kwam. Op 22 februari 1975 overleed de Heilooër op 83-jarige leeftijd.

Naast aquarellen zijn er ook foto’s, krantenknipsels en kleding te zien.