Heilooër bos

Het Heilooër bos ligt, net als Heiloo zelf, op een strandwal die ongeveer 4000 jaar geleden is gevormd. Aan weerszijden van het bos liggen weilanden in de strandvlakten. Het bos bestaat uit drie delen: het gebied rond Nijenburg, het oorspronkelijke Heilooërbos tussen de Kennemerstraatweg en het spoor, en het Overbos achter het spoor.

Kenmerkend voor het bos zijn de oude loofbomen, doorsneden door rechte en slingerende wandelpaden, met hier en daar een open plek.

Van waddengebied tot bos
Oorspronkelijk was dit een wadachtig gebied met vrij spel voor water. Later werd de grond gebruikt voor landbouw, waarbij lage walletjes de grens vormden van kleine akkertjes. Resten van deze wallen zijn nog steeds zichtbaar.

Aanleg en uitbreiding
De naam dateert van na de achttiende eeuw, toen de bewoners van Nijenburg het bos aanlegden en uitbreidden. Het bos maakte deel uit van Landgoed Nijenburg. Onder het beheer van Cornelis van Foreest vonden grote bebossingen plaats, vooral bedoeld voor houtproductie en jacht.

Het bos heeft letterlijk en figuurlijk heel wat stormen doorstaan. Uiteindelijk werd het verkocht aan Natuurmonumenten en vrij toegankelijk gemaakt voor bezoekers.