Onze Lieve Vrouw ter Nood

1409–1573: De eerste kapel en verwoesting
Al in 1409 wordt de kapel van Onze Lieve Vrouw ter Nood voor het eerst genoemd. Deze plek in Heiloo trekt pelgrims die Maria vereerden. Tijdens het beleg van Alkmaar in 1573 verwoesten geuzen de kapel, maar de ruïne blijft nog lang een plek van devotie.

1573–1637: De ruïne als bedevaartplek
Zes decennia lang trekt de reünie pelgrims aan. Pas in 1637 worden de resten op last van de protestantse overheid afgebroken. Toch blijft de plek voor katholieken een heilige plaats.

1807–1830: Opleving en onderdrukking
In de 19de eeuw, onder koning Lodewijk Napoleon, leeft de devotie weer op. Katholieken denken vrijelijk bedevaarten te kunnen houden, maar protesten en overheidsingrijpen volgen. In 1807 leidt een processie tot veel weerstand. Ondanks verboden blijven de bedevaarten doorgaan. De processies, met gelovigen uit Haarlem, Overveen, Akersloot en andere plaatsen, gaan vanaf de Kapel door Heiloo naar de Willibrordusput. We zien de stoet trekken over de zanderige wegen, met aan beide kanten de wallen in Heiloo. In 1830 komt de kerkelijke overheid met een verbod.

1905–1914: Herbouw en heropleving
Rond 1905 komt er nieuwe energie. Gerrit van den Bosch, een Alkmaarse margarinefabrikant, koopt grond en zorgt voor de bouw van een nieuwe kapel. In 1909 wordt de eerste kapel in gebruik genomen, en in 1914 volgt een grotere kapel om alle pelgrims te kunnen ontvangen.

1930–2005: Groei en jubileum
In 1930 wordt de huidige kleine kapel gebouwd. Muurschilderingen van Han Bijvoet springen in het oog. In 2005 wordt het 100-jarig jubileum van de heropleving gevierd met feestelijke evenementen en een nieuwe muurschildering van Mieke Schobbe.

Oneindig Noord-Holland schreef een mooi artikel over de heilige plaatsen in Heiloo:

Heilige plaatsen in Heiloo